ترس از تاریکی و راه کارهای کاهش آن در کودکان

ترس از تاریکی و راه کارهای کاهش آن در کودکان

ترس از تاریکی و راه کارهای کاهش آن در کودکان

ترس‌‏های ما مهمترین موانع رشد و آرامش و در عین حال مهمترین عوامل ایجاد کننده استرس، اضطراب و بسیاری از مشکلات ذهنی و روانی دیگر در ما هستند؛ به همین جهت برای پیشگیری از ترس‌‏ها، بهتر است از کودکی به نحوه تشکیل و درمان آنها توجه کنیم.

در اینجا ما به یکی از ترس‌‏های شایع در کودکان و روش‌‏های رفع آن می‌‏پردازیم و آن ترس از تاریکی است.

کودک در مورد تاریکی چه فکر می‌‏کند؟ از او این سوال را بدون سرزنش و بسیار طبیعی بپرسید که دلیل ترسش از تاریکی چیست؟ احتمالا پاسخ خواهد داد : من نمی‌‏توانم ببینم آنجا چی هست و احساس می‌‏کنم کسی نیست از من مراقبت و محافظت کند.

این نوع ترس ممکن است از ۲ تا ۳ سالگی شروع شود ولی حتی تا ده یا دوازده سالگی ادامه یابد. گاهی کودک چون والدین یا مراقبش را در تاریکی نمی‌‏بیند یا چیزهای آن محل را نمی‌‏بیند، می‌‏ترسد، از طرفی دیگر، کودکان در این سنین در مرحله تخیل سازی هستند و ممکن است برای خودشان هیولایی در تاریکی بسازند. گاهی نیز نوع فیلم‌‏ها و کارتون‌‏ها یا نوع تنبیهاتی که داشته‌‏اند موجب آن شده است و حتی ممکن است این ترس از طریق دین ترس در بزرگسالان یا دیگر اعضای خانواده به آنان سرایت پیدا کرده باشد.

شما چگونه می توانید کمکش کنید :

ابتدا بدانید بسیاری از کودکان به میزان‌‏های گوناگون از تاریکی می‌‏ترسند و این یک ترس معمولی و شایع از ناشناخته‌‏هاست. برای مبارزه با این احساس، سعی کنید به کودک آموزش دهید با نحوه روشن کردن کلیدهای روشنایی در جاهای مختلف خانه آشنا شود و آنها را بکار ببرد.

در اتاق خوابش، چراغی روشن کنید که میزان نورش را بتواند خودش تنظیم کند و به او بیاموزید چگونه می تواند نور زیاد آن را بتدریج کم و کمتر کند. در عین حال سعی کنید در مورد تاریکی داستان‌‏های خوب و وقایع شیرینی را تعریف کنید و به او بیاموزید چگونه با غروب خورشید و فرارسیدن شب، تاریکی نیز آرام آرام برای مدتی می‌‏آید.

سعی کنید تنبیهات و محرومیت‌‏های کودک را به هیچ عنوان در اتاق تاریک انجام ندهید و هیچ گاه به خود یا دیگران اجازه ندهید کودکتان را از تاریکی بترسانند.

گاهی از دوران نوزادی، کودک را با خود در جایی تاریک برای مدتی با شادی و احساسی که طبیعی است نگه دارید و نشان دهید که خودتان نیز ترسی از تاریکی ندارید ولی هرگز ترس او را مسخره نکنید.

کودکانی که گاهی در اتاقشان تنها بازی کرده‌‏اند این مشکل را کمتر دارند، پس در عین حال که نیاز به امنیت و حضور خود را برای کودک مورد توجه قرار می دهید، گاهی اجازه دهید تنها بازی کند.

وقتی چراغ اتاق را خاموش کردید مدتی کنارش بمانید و خاطرات خوب تعریف کرده و ایجاد احساسی خوب در وی کنید.

مراقب باشید داستان‌‏های ترسناک برایش تعریف نکنید و چنین کتاب‌‏هایی برایش تهیه نکنید.

انجام بعضی از بازی‌‏ها در نیمه تاریکی هم می تواند کمک کند مثلا بازی درست کردن اشکال مختلف با دستان در زیر نور شمع که حتما می بایستی با شادی همراه باشد و هیچ گونه نگرانی و ترسی کودک در دیگران مشاهد ننماید.

*دکتر مهناز خسروی، روانشناس تربیتی، مشاور کودک و نوجوان

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Copiing not allowed